تولدت مبارک

تولد چهار سالگیت مبارک عزیزم.  

ماه های زیادی می شه که این وبلاگ رو ننوشتم. چند دلیل داره:

- اولین و مهمترین دلیلش این که بعضی وقتا ذوق نوشتن به کلی در درون آدم از بین می ره. در شش هفت ماه گذشته برای من اینجوری بوده. 

با وجود این که در این ماه ها اتفاقات خیلی زیاد و خوبی افتاده ولی ذوق نوشتن وقتی بپره به این زودیا برنمی گرده. 

اول آذر پارسال (نود و یک) از رساله دکتری دفاع کردم و تحصیلات بیست و چهار ساله ام که در یکی از روزهای اول مهرماه سال شصت و چهار شروع شده بود به پایان رسید. 

حدود یک ماه بعد در دوازه دی ماه هم مامان جون از پایان نامه کارشناسی ارشدش دفاع کرد. 

در کنار این دو اتفاق خوب یک اتفاق خیلی خوب و مهم دیگه هم افتاده که چند وقت دیگه در موردش خواهم نوشت. 

پس تا اون موقع باید دعا کنی که حس نوشتن مثل گذشته برگرده و بابا دوباره برات بنویسه.

دوستت دارم عزیزم. راستی من و مامانی برای کادوی تولدت یک کیبورد خوشگل برات گرفتیم تا باهاش آهنگ تولدت مبارک بزنی.